Site icon İmam Rza(ə.s)

İmam Hüseyn (ə) — Haqqı ucaldan və batilə dirəniş simvolu

İmam Hüseyn ibn Əli (ə) İslam tarixində yalnız bir şəhid deyil, haqqın diri qalması üçün canını fəda edən müqəddəs bir rəhbərdir. O, zülmə qarşı batilə dirənişin ən uca nümunəsi, ədalət və izzət məktəbinin banisidir. Şiə inancına görə o, üçüncü imam, Həzrət Peyğəmbərin (s) iki mübarək nəvəsindən biridir.

Peyğəmbər (s) buyurub:

“Həsən və Hüseyn cənnət cavanlarının sərvəridir.”

Bu söz yalnız bir fəzilət deyil — ilahi seçilmişlik və imamətin təsdiqidir.


Doğumu və Allahın seçilmiş nəslinin davamı

Doğulduğu zaman Peyğəmbər (s):

Peyğəmbər (s) buyurdu:

“Hüseyn məndəndir və mən Hüseyndənəm.”

Bu cümlə nəsəb yaxınlığı deyil — hidayət və nur birliyidir.


Peyğəmbərin (s) tərbiyəsində keçən illər

İmam Hüseyn (ə) uşaqlıq illərini vəhy nurunun içində keçirdi.

Başqa bir hədisdə buyururdu:

“Kim Hüseyni sevərsə, Allah onu sevər.”

Bu sevgi — sadə bir duyğu deyil, qəlbi ilahi rəhmətlə bağlayan bir itaət sevgisidir.


Ayrılıq illəri və sınaqların başlanğıcı

Hicri 11-ci ildə:

vəfat etdi.

Bu, Əhli-Beyt (ə) üçün kədərin, sükutun və səbrin başlanğıcı idi. Lakin Hüseyn (ə) qəlbini əzizlərinin yoxluğu ilə deyil, haqqın davamı ilə doldurdu.


İmam Əlinin (ə) dövründə Hüseyn (ə)

İmam Hüseyn (ə):

İmam Əli (ə) şəhid olduqdan sonra, şiələrin beyəti ilə İmam Həsən (ə) imam oldu və Hüseyn (ə) onun ən böyük dayağı oldu.


İmam Həsənin (ə) sülhü və Hüseynin (ə) səbr dövrü

İmam Həsən (ə):

İmam Hüseyn (ə):

Bu, onun qiyamçı yox, ilahi məsuliyyət daşıyan imam olduğunu göstərir.


Yezidin beyət tələbi və Hüseynin (ə) mövqeyi

Hicri 60-cı ildə Muaviyə öldü və Yezid hakimiyyətə gəldi.

Yezidin özünü ümmətə xəlifə kimi təqdim etməsi İslamın mahiyyətini sarsıtdı, çünki o:

İmam Hüseyn (ə) buyurdu:

“Mən zülmə boyun əyən deyiləm.”

və başqa bir kəlamında:

“Mən kimilər Yezid kimilərə beyət etməz.”

Bu söz hakimiyyət üçün deyil — dinin qorunması üçün deyilmişdir.


Mədinədən Məkkəyə hicrət

Yezidin valisi Vəlid gecə Hüseyndən (ə) beyət tələb etdi. İmam:

Məkkədə ikən Kufədən minlərlə dəvət məktubu gəldi. O, vəziyyəti araşdırmaq üçün:


Kərbəlaya doğru ilahi yolçuluq

Müslim şəhid edildi və Kufə xəyanətlə örtüldü. Hüseyn (ə) yolda xəbər aldı, lakin geri dönmədi. Çünki məqsəd:

Buyurdu:

“Mənim qiyamım fəsad və zülm üçün deyil, babamın ümmətini islah etmək üçündür.”


Kərbəla hadisəsi — Haqqın zirvəsi

Tarixlər

İmamın (ə) son xütbəsi

Aşura səhəri buyurdu:

“Zillət bizdən uzaqdır.”

Bu cümlə təkcə döyüş şüarı deyil, bəşəriyyətin əbədi izzət manifestidir.

Səhabələrin sayı

Lakin tarazlıq sayla deyil, haqqla ölçülürdü.


Şəhadət anı

İmam Hüseyn (ə) təkbətək döyüşə davam etdi, bədəni yaralandı, lakin ruhu ucaldı.

Onun başı bədənindən ayrıldı, lakin haqqın səsi ayrılmadı, əksinə qiyamətə qədər ucaldı.


Aşuradan sonra — Ziyarətin başlanğıcı

Ailə üzvləri əsir götürüldü:

Lakin əsirliklə susmadılar — haqqın minbərinə çevrildilər.

Zeynəb (s) Yezidin sarayında buyurdu:

“Mən Kərbəlada gözəllikdən başqa bir şey görmədim.”

Bu söz — şəhadətin zülm deyil, qələbə olduğunu göstərir.


İmam Hüseynin (ə) missiyası və əbədi təsiri

Onun qiyamı ilə:

Bu səbəbdən deyilir:

“Hər gün Aşura, hər yer Kərbəla.”

Bu, matəm şüarı deyil — haqqın daim ayıq qalması çağırışıdır.


Nəticə

İmam Hüseyn (ə):

O, dünyadan getmədi — insanlığın vicdanına köçdü.

Exit mobile version